Blog's Namtan nakaa..

วันนี้เพิ่งจะมีบลอกไทยๆเป็นของตัวเองซะที หลังจากที่ไปสมัครแต่บลอกของต่างประเทศอยู่ได้อ่ะวันนี้เราจะมารักของไทยๆบ้าง เริ่มต้นที่..

ซวยแต่เช้าเลย

วันนี้เมื่อเช้าๆอ่ะ ต้องรีบไปโรงเรียนเพื่อเตรียมสถานที่รับน้องตอน สี่โมงเช้าง่ะโอ้!พี่บีโทรมาตอนเราแต่งชุดนักเรียนเสร็จพอดีเลย ดีใจเนอะ ได้คุยกันแต่เช้าเลย แต่ปัญหาก็คือ ตอนที่โทรมาอ่ะจิ ตอนนั้นมันสามโมงกว่าแล้วนะ!! เอาไงดีๆ ในใจตอนนั้นก็คิดว่า คุยสักพักแหล่ะคงไม่เป็นไรมั้ง ค่อยไปตอนสามโมงครึ่งนิดๆก็ได้มั้งคงจะไปทันเวลาแหล่ะน่ะ คุยกันไปสักพัก เพลินจัด พอพี่บีถามว่าไป รร กี่โมง พอหันไปดูนาฬิกา จ๊าก!!! เห้ย ทำไมเวลามันไวจังฟะ อีก15นาที สี่โมงเช้า เวรกำเลย ก็เลยต้องขอวางโทรศัพท์ก่อนแล้วเราก็รีบเหาะมอเตอร์ไซด์ไปโรงเรียนเลย เห้ย!ลืม เพิ่งนึกออกว่าต้องไปซื้อกระเป๋าหมีแพนด้ามาตัวนึง เพราะไปปากดีกับแม่ค้าไว้แล้วบอกว่าจะมาซื้อ (ปากดีเหลือเกินนะเรา) แล้วก็ต้องขับรถไปซื้ออีก โห!แล้ววันนี้กรุจะถึงโรงเรียนทันมั๊ยเนี่ยะ..

และแล้วโชคก็เข้าข้าง (กร๊ากๆๆ แอบดีจัยนิดส์นึง)

พอไปถึงร้านก็บอกพนง.ร้านเลยว่า"พี่!นู๋มาซื้อกะเป๋าหมีแพนด้า เอามาตัวนึงด่วน!!" แล้วก็ได้มาตัวนึง แพงชิห์..เลยอ่า... ตัวเดียวตั้ง 190 บาท อ่ะ แอบลดจาก199 อ่ะนะ แหม! ก็ลูกค้าประจำนี่หว่า o_0 อิอิ ซื้อเสร็จดูนาฬิกา อ้าว+เวรกำ เหลือเวลาอีก ประมาณเกือบ 10นาที งานนี้แหล่ะเพื่อนเอ๋ยยย บิดมอร์ไซด์จนบินเลยค้าบ พี่น้อง พอไปถึงโรงเรียน เอ๊ะ ทำไมเงียบๆหว่า?? พอเข้าไปในหอสมุด(ที่นัดกันไว้) เจอเพื่อนๆนั่งเล่นเน็ตกันอยู่เยอะเลย ไอ้เราก็เข้าไปถามเลย อ้าว!ยังไม่มากันหรอ เพื่อนก็บอกว่ายังมาไม่ครบ อ่านะโห!สบายกรุเลยอ่าจิ กร๊ากๆ ยังไม่มีใครมา หุหุ ดีจั๋ย ขน๊าดด..โชคดีว่ะ

รอยที่กระเป๋าหมีแพนด้า

นั่งเล่นเน็ตสักพักนึงก็เอาหมีแพนด้าออกมาสะพายเล่น (โชว์เพื่อนด้วยอ่านะ) เพื่อนเจือกบอก"โห!กระเป๋าแมร่งไม่เข้ากับหน้าเลยว่ะตาล กร๊ากๆๆ" อ้าวๆๆๆ แหม ทำไงได้วะ ก็เค้ามันคนนี่กว่า ไม่ใช่หมีแพนด้า หมีแพนด้า หมีแพนด้า หมีๆแพนด้า.. ฮ่าๆๆๆ เอิ้ก.. เล่นไปเล่นมา เชาว์(เพื่อน)มันทัก เห้ยๆ ตรงแถวหัวมันอ่ะ ขาดหรอ เนี่ยๆ เป็นรูเลยอ่ะ นั่น!!! เวงกำเลยจิ เง้อออ.. ไม่ได้ๆ เราต้องเอาไปเปลี่ยนเว่ย..

เปลี่ยนหมีค่ะพี่

ว่าแล้วก็รีบเอาหมีใส่ถุงแล้วขับรถกลับไปที่ร้าน บอกเจ้าของร้านเลยว่า"พี่ๆ!! เปลี่ยนหมีๆ หัวหมีมันขาดอ่ะ ดูดิเป็นรูโบ๋เลยอ่ะ เจ้าของร้านก็ดึงหมีไปดูรอยที่หัวหมี แล้วรีบบอกพนักงานให้เอาหมีไปเปลี่ยนตัวใหม่ให้ เย้ๆ ดีใจ ได้หมีแล้ว...

รับน้องสองขัน(มั่วเอา)

พอกลับมาถึงโรงเรียนก็ช่วยอาจารย์จัดสถานที่เตรียมต้อนรับเด็กที่เข้ามาใหม่ พอเตรียมเสร็จ ก็นั่งเล่นเน็ตต่อ อิอิ สบายใจจัง^^ แล้วสักพักประมาณ บ่ายโมงนิดส์ๆ อ้าว! เวงกำน้องมากันแล้ววว กร๊ากก ทำไงดีว้า กะลังเล่นเกมสนุกๆเลยง่ะ ตื่นเต้นก็ตื่นเต้นก็เพิ่งเคยเป็นพี่Staff อ่านะ แล้วคิดดูอ่ะรุ่นน้องที่ต้องมารับน้องอ่ะ มีตั้งเป็นร้อยอ่ะ พี่Staffมีอยู่ไม่ถึง50คนเลยอ่ะ พอน้องเข้ามา เราก็พาน้องขึ้นไปชั้นสองของหอสมุด แล้วก็นั่งฟัง ตา ผอ.คนใหม่(คางคกขึ้นวอ)นั่งบ่น ต้อนรับเด็กใหม่ และความหวังต่างๆ (หวังมากไปว่ะ) นั่งฟังสักพัก อ้าว! น้องฟิวส์ น้องฟ้า น้องแก้ว นี่หว่าเง้อออ..ทำไมกรุเพิ่งเห็นฟะ รึว่าน้องแกใส่ชุดนักเรียนแล้วกรุมึนเอง ง่ะ?? สักพักก็เรียกน้องฟิวส์ก่อนเลย "ฟิวส์ ฟิวส์ ฟิ๊วส์ๆๆ" "เห้ย!ไอ้น้องฟิวส์..." โอ่ย!กรุเหนื่อย แมร่งม่ายหันซ๊ากกที เห้ออ เลยให้น้องข้างหลังสะกิดมันอีกที ถึงจะหันมาเจอ แหม!ไอ้น้องฟิวส์เนี่ยะมันดูดีขึ้นเยอะเน๊าะ อ๋อ มันไปซอยผมมานี่เอง เง้อๆ อิจฉาๆ แต่ขิเกียจรอผมยาว

เพื่อนกรุชอบรุ่นน้องว่ะ(ก๊าก..^^)

ย้อนเหตุการณ์ไปที่ตอนที่น้องฟิวส์หันมาคุยกับเรา พอคุยเสร็จก็หันกลับไป เพื่อนเราค่ะ คุณนินิวค่ะ มากระดี๊กระด๊าก่าเราใหญ่เลย บอกว่า"เห้ยๆ!ปฐมน้องคนนั้นน่ารักอ่ะ ที่แกคุยด้วยมะกี๊อ่ะ ที่ชื่อฟิวส์อ่ะ กรี๊ดดด หล่อเท่ห์มากเลยอ่ะ เท่ห์กว่าแวนอีกอ่ะ(แฟนนินิวมัน)" "หรอ ทำไมอ่ะชอบอ่ะดิ" นินิวมานถามใหญ่เลยคราวนี้(กรุอยากจะบ้าตาย)"เห้ยๆ ปฐม แล้วน้องแกมีแฟนยังอ่ะ(มีแล้ว) อยู่ไหนอ่ะ(จุฬาภรณ์)น่ารักป่ะ(ไม่รุ้ดิ) กรุแย่งได้ป่าวอ่ะ(เห้ย!เมิงจะบ้าไง๊) น๊าๆๆ กรุอยากเป็นแฟนน้องอ่ะ น่าร๊ากกกกอ๊า..(โอ่ย!ไอ้บ้าเอ้ย แวนคนเดียวไม่พอไง๊เมิงอ่ะ) โห แวนก็แวนจิ ไม่เห็นต้องกลัวเลย(เวรกำ)(เห้อ)(เห้ออออ..)" แล้วก็นั่งฟังจารย์บ่นต่ออีกรอบ

สปาย คือ อะไร ลองอ่านดู

สปาย หรือ ผู้แอบแฝง คือ บุคคลที่เข้ามาแอบแฝงกับกลุ่มคนมากๆ เพื่อจะแอบสืบค้นความลับบางอย่างหรือสอดส่องเพื่อศึกษาพฤติกรรมของกลุ่มคนนั้นๆว่าเป็นอย่างไร สปายนั้น จะมีอยู่ตามที่ต่างๆเช่น ค่ายต่างๆ รุ่นน้องรุ่นพี่ หรือแม้แต่พนักงานบริษัท เป็นต้น เพราะฉะนั้นเราควรที่จะระวังตัวเอาไว้ อย่าไปไว้ใจใครที่ไม่เคยรู้จักมาก่อนเพราะเมื่อสปายล่วงรู้ความลับหรือทราบพฤติกรรมของเรา แล้วนำมาเปิดเผยแก่สาธารณะชน เรานั้นจะเป็นที่อับอายอย่างยิ่ง และผลของสปายที่จะได้รับก็คือ ความสะใจและความลับของเราที่เราไม่ต้องการให้ใครรู้(โปรดพิจารณา)